» ga terug naar de website
De Revisor
Van Miereveldstraat 1
1071 DW Amsterdam

info@revisor.nl literairetijdschriften.org

Inleiding: Edwin Fagel, De goddelijke kut. Kunst en poëzie als mystieke daad

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari (abonnees ontvangen hem nog deze week) leiden we onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Daan Stoffelsen over Edwin Fagels essay 'De goddelijke kut. Kunst en poëzie als mystieke daad'.

Op 29 mei 2014, Hemelvaartsdag, ontblootte de Luxemburgse kunstenares Deborah de Robertis haar vagina voor het schilderij l’Origine du Monde van Gustave Corbet. Wat is er tegelijk vanzelfsprekender en schokkender dan deze performance? Vanzelfsprekender, want Courbet had een geslachtsdeel als het hare afgebeeld; schokkender, want Courbet was een man, en de vrouw slechts afbeelding. De Robertis was daartussenin gaan zitten.

(meer)

Nieuwe manieren voor moeders

Ik reageerde in De Groene Amsterdammer op Joost de Vries' stuk 'Huisgenoten', waarin hij bij de personages van zes generatiegenoten als gemene deler eenzaamheid en afstand vond. En onmacht, en rouw, en een zoektocht naar authenticiteit, nuanceerde ik - net als jouw eigen hoofdpersoon, Joost. Nog een laatste 'maar waarom dan?' en een nieuwe afslag. 'Geen van hen heeft vrienden, geen van hen heeft een gepassioneerde liefde,' schrijft De Vries. Geen boezemvrienden nee, en de liefdes zijn voorbij - vandaar die rouw. En ze hebben geen ouders.

Dát vind ik interessant. Waar zijn de botsingen tussen vaders en zonen? De familieruzies? Waar is de psychologie van de confrontatie met de ander? Ouders worden stiefmoederlijk behandeld. Daar is niets nieuws aan, realiseerde ik me toen ik Colm Tóibíns New Ways To Kill Your Mother las, en zijn analyse van Austen en James is een begin om de gebroken literaire gezinnen van nu te begrijpen. Want wat is er met deze generatie, dat ze zulke personages in de wereld brengen? En hoe passen de uitzonderingen in dat beeld?

(meer)

Twee gedichten: Jeroen Theunissen

Jeroen Theunissen (Gent, 1977) publiceerde vijf romans, een verhalenbundel en twee dichtbundels. Zijn roman De omwegen (2013) stond op de shortlist van de Libris Literatuurprijs. Zijn recentste roman heet Onschuld (2014) en gaat over een oorlogsfotograaf die terugkeert uit de Syrische burgeroorlog. In augustus-september 2015 verschijnt de dichtbundel Hier woon je.

(meer)

Inleiding: Oppergodinnen, Gedichten

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari (abonnees ontvangen hem nog voor de kerst) leiden we onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Gustaaf Peek over Oppergodinnen, 'Gedichten'.

De Oppergodinnen zijn Cheyenne Golsteyn en Emmy Rongen. Hun bijdrage is een selectie uit een groter werk dat meer dan vierentwintigduizend woorden telt. Ambitie, dat woord lijkt van toepassing, maar ook grootheidswaan. Maar zonder overmoed beweegt niets in de kunsten.

(meer)

Acedia

‘Er is nooit een document van de cultuur dat niet tevens een document van de barbaarsheid is,’ zo stelde Walter Benjamin in zijn Über den Begriff der Geschichte. Benjamin wil met opzet de geschiedenis tegen de haren in strijken. De taak van de geschiedschrijver is het de naamlozen te eren die voor overlevering van de cultuurgoederen hun ‘herendiensten’ hebben verleend. Niet de machthebbers, niet de zogeheten helden, maar de dragers, de werkers.

Als historisch materialist ging Benjamin liever van de producten uit, de artefacten, dan van de heersers en andere beroemdheden. Zelden is Walter Benjamin explicieter dan in deze thesen, het is alsof hij zich inschrijft in de Frankfurter Schule die zich op dat moment (aan het begin van de Tweede Wereldoorlog) al in New York bevindt. Zitten die thesen nu in het fameuze (en mogelijk apocriefe) lederen etui waarmee Walter Benjamin Frankrijk ontvlucht op weg naar Portugal om er de boot te nemen? Dat is niet aanemelijk, al spreekt de ene biograaf de ander tegen. Mogelijk liet Benjamin de thesen achter bij George Bataille van de Bibliothèque Nationale de France in Parijs.

Zeker is dat hij op zijn vlucht stierf, in het Hostal de Francia in de grensplaats Port Bou, verzwakt na de voettocht over de Pyreneeën en gedesillusioneerd omdat de Spaanse Carabinieri hem terug wilde sturen. ‘Niets sterft vrijwillig in Port Bou,’ schreef ik in ‘18 september 1994’ in Tramontane, toch is de doodsoorzaak zelfmoord. Zijn eigen naamloze geschiedenis stierf onderweg.

(meer)

Inleiding: Frans Pollux, Dat je stil blijft staan

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari (abonnees ontvangen hem nog voor de kerst) leiden we onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Jan van Mersbergen over Frans Pollux' verhaal 'Dat je stil blijft staan'.

Frans Pollux (1977) is schrijver, zanger en programmamaker. In 2010 verscheen zijn debuutroman Het gelijk van Heisenberg bij uitgeverij Atlas. Nog voor verschijning werden de rechten verkocht aan de Duitse Aufbau Verlag, die het boek in 2012 als Tage der Flut uitbracht. Voor de regionale publieke tv-zender in Limburg presenteert Pollux een dagelijkse talkshow, AvondGasten. Daarvoor was hij jarenlang de maker van het kunsten cultuurprogramma op de radio, met veel aandacht voor literatuur. Hij treedt op met zijn dialectband Pollux en schrijft toneelstukken en vastelaovesleedjes.

(meer)

Sigaret komt van zuig eruit

Archief

Het jubileumjaar 2014 nadert zijn einde, maar op het nippertje kregen we Ilja Leonard Pfeijffer te pakken voor zijn keuze uit de periode dat hij redacteur was (2001/1 tot 2009/6). Hij schreef ons: 'Dat liedjesnummer, daar ben ik eigenlijk het meest trots op. Dat was ook het begin van mijn samenwerking met Ellen.' Uit dat nummer, het vijfde van 2006, dat samenging met 'De avond van het liefdeslied' koos Pfeijffer de bijdrage die hij voor Ellen ten Damme schreef: 'Sigaret komt van zuig eruit.'

(meer)