» ga terug naar de website
De Revisor
Van Miereveldstraat 1
1071 DW Amsterdam

info@revisor.nl literairetijdschriften.org

Twee gedichten: Mischa Andriessen

Mischa Andriessen schrijft over jazz en beeldende kunst. Hij is vertaler, criticus, journalist en dichter. Zijn debuut Uitzien met D (De Bezige Bij, 2008) leverde hem de C. Buddingh’prijs voor het beste poëziedebuut op, zijn tweede bundel Huisverraad (De Bezige Bij, 2012) de J.C. Bloemprijs. Revisor publiceerde eerder zijn verhalend proza. Andriessen is redacteur van het tijdschrift Terras. Hij vertaalde onder meer gedichten van Graham Swift, ook bij de Bezige Bij verschenen als Een olifant maken (2009). November 2014 wordt hem het Charlotte Köhler Stipendium uitgereikt. Meer nieuwe gedichten van Mischa Andriessen verschijnen binnenkort in de papieren uitgave van Revisor.

(meer)

Inleiding: Jan van Mersbergen, Standplaats Hilton

Inleiding Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer, eind dit jaar, leiden we de komende twee maanden onze auteurs en hun bijdragen in. 

‘Oom zei: Ze jagen dat beest de stad uit. Theo zei niets. Hij stak een sigaret op.’
Welkom in het universum van de zeggingskracht. Welkom in de kosmos van het zelfstandige naamwoord waar een hond een hond wordt genoemd. Waar zo veel mogelijk woorden tussen de schrijver en de lezer zijn geschrapt waardoor de ruimte voor interpretatie gestadig uitdijt. Wat gebeurt er in dit verhaal? Alles en niets. Er wordt stilgestaan, gerend, gereden en weer stilgestaan. Ook de lezer staat stil, rent, rijdt en staat weer stil. Dat doet literatuur: in beweging zetten en stilstaan. Een hond is de hoofdpersoon. De rest is bijzaak. ‘De dingen spreken,’ zegt Goethe, ‘en niet de betekenis erachter.’ Dat doet Jan van Mersbergen: de dingen laten spreken. Ook in ‘Standplaats Hilton’.

(meer)

Schijnbeweging

Het objectieve subject

Joost de Vries zal niet de Jan Hanlo Essayprijs groot winnen. Niet die van 2015 in ieder geval, en hij verkeert in het goede gezelschap van Maarten Asscher, Tijs Goldschmidt, Hans den Hartog Jager, Joke Hermsen, Pieter Hoexum, Auke Hulst, Oek de Jong, Michel Krielaars, Marita Mathijsen, Nicole Montagne, Arjen Mulder, David Van Reybrouck, Rudi Rotthier, K. Schippers, Arjen van Veelen, Pieter Steinz en Joost Zwagerman. De grote prijs zal, lees ik in de krant, niet uitgereikt worden. (De kleine wel! Inzenden kan nog!) De Vries is een serieuze kandidaat, een van onze beste lezers en onze avontuurlijkste schrijvers, en zijn nieuwe boek Vechtmemoires brengt enkele van zijn beste stukken samen. Over ironie, seks, karaktertekening, literatuur, dood. Ik zeg stukken, want het boek bevat memoires, analyses en essays, maar heel persoonlijk wordt het niet. Behalve in een stuk over Christopher Hitchens, dood en fictie.

(meer)

Dubbel

De koffielezer

‘Ik heb een tweede koffiepannetje gekocht.’
‘Proficiat!’
‘Ja, identiek aan het andere.’
‘Ja, als het oude stuk is moet je een nieuw kopen als je de toekomst wilt lezen, monsieur Qu’bah.’
‘Het is niet stuk.’
‘Hoezo?’
‘Ik heb een reservepannetje gekocht.’
‘Maar je hebt er toch maar één nodig? Die dingen die je bij mijn neef in Brussel koopt, gaan levenslang mee. Onverwoestbaar.’
‘Ja, maar je weet nooit.’
‘U had het nochtans in uw drab kunnen lezen.’
‘Hoezo?’
‘Of uw pannetje kapot zou gaan of niet.’
‘Tja, ik heb nu twee pannetjes.’
‘Maar waarom?’
‘Ik las dat het raadzaam is sommige voorwerpen dubbel te bezitten.’

(meer)

Twee gedichten: Rens van der Knoop

Rens van der Knoop (1987) werd geboren in Engeland. Hij studeerde Beeld & Taal aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Hij stond regelmatig op podia van literaire festivals en publiceerde in Tirade, Mister Motley en Tubelight. Hij werkt aan een muziek-encyclopedie. Binnenkort verschijnt bij De Bezige Bij zijn debuut: Twee mannen spreken elkaar onopgemerkt aan. Op Revisor.nl twee gedichten: 'Stadshart' en 'Een bescheiden man veegt zijn voorhoofd'.

(meer)

Menno Lievers en Anthony Mertens in gesprek met A.F.Th. ‘Schrijven is een sadistische bezigheid’

Archief

Op onze vraag aan oud-redacteuren naar hun keuze uit het archief van de veertigjarige Revisor reageerde Menno Lievers binnen vijf minuten: 'Onmiddellijk denk ik aan het interview met Adri van der Heijden.' Anthony Mertens en Lievers zelf namen dat af voor het speciale Van der Heijden-themanummer, dat recent ontsloten is bij de DBNL. De erven Mertens gaven hun toestemming, en ook Van der Heijden zelf, die in zijn brief het decor schetst: 'Ik herinner me de twee zomerdagen dat Menno en Anthony het vraaggesprek met mij hadden. We kwamen van de begrafenis, op Zorgvlied, van goede vriend Jean-Paul Franssens, en reisden na afloop gedrieën naar Château-St.Gerlach bij Valkenburg om het karwei te klaren. De zomer was op z'n heetst. Het koude bier stroomde als een bergbeek dwars door het gesprek.'

Vandaag, op de verjaardag van A.F.Th. van der Heijden, kunt u het gesprek teruglezen, dat in druk maar liefst 62 pagina's telde. Over Homo Duplex, Oedipus, Freud, Mulisch, Hermans, biografisch schrijven, De Tandeloze tijd, Mozart, Canaponi - over een oeuvre.

(meer)

Inleiding: Maarten van der Graaff, Lijst met doordrenkingen

Inleiding Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer, eind dit jaar, leiden we de komende twee maanden onze auteurs en hun bijdragen in. We beginnen met de opening: Erik Lindner over Maarten van der Graaffs 'Lijst met doordrenkingen'.

‘Het huis ziet er anders uit na de korte vakantie,’ dichtte Co Woudsma. Zelfs het hele land ziet er anders uit als je een tijd bent weggeweest. ‘Er groeit klimop,’ brult Arjen Duinker verbaasd bij het zien van de gevel. De kaasboer om de hoek heet tegenwoordig ‘Gewoon kaas’. Reclamebureaus worden alsmaar inventiever, dichters voelen zich aan de taas getrokken. You&Medemblik lees je op een bord naast de snelweg, I am sterdam wordt je gevraagd te geloven. Het is wennen, kunstenaars die denken dat ze kunnen schrijven, waterbeddenwinkeliers die aan het rijmelen slaan. Als er nou een bakkerij zou openen die Van der Graaff & zoon zou heten, dan wisten we waar ons brood te halen.

(meer)

Tattoo

Een vrouw heeft op de helft van haar buik, haar heup en haar ribbenkast een half Chinees teken getatoeëerd. Halve Chinese tekens zijn onleesbaar; er bestaan er zoveel dat ze niet te identificeren zijn zonder de andere helft. Er moet een man op aarde rondlopen die op de linkerkant van zijn buik de andere helft heeft staan. Alleen als ze naast elkaar liggen, hun lijven strak tegen elkaar, is het teken leesbaar.

(meer)