» ga terug naar de website
De Revisor
Van Miereveldstraat 1
1071 DW Amsterdam

info@revisor.nl literairetijdschriften.org

Inleiding: Bart Koubaa, Naar de molen, naar de molen!

Inleiding Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer, eind dit jaar, leiden we de komende twee maanden onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Daan Stoffelsen over Bart Koubaa's essay 'Naar de molen, naar de molen!'

‘De molenaar liep naar binnen, nam zijn jachtgeweer en schoot de blinde dood.’ Met deze schokkende moord begint, nee niet begint want de moordenaar heeft een motief en een rechtvaardiging, Bart Koubaa’s essay. In deze humanistische preek vat hij alle paradoxen van kans, kennis en kapitalisme samen, hij speelt ze uit, hij haalt Jerofejev en Camus uit de kast, hij drijft de argeloze lezer tot verwarring. Tot waanzin? Zijn wij de molenaar, de blinde, Sisyphus of Don Quichot? Laat u meevoeren door de molen, de molen, de molen, zo gaat de molen, de mo-ho-len, en besef: als het nergens op lijkt, kan het geen onzin zijn.

(meer)

Nieuw: nieuwsbrief

Dienstmededeling

Ja, u kunt zich op de papieren Revisor abonneren voor slechts € 28,-. Dan ontvangt u als welkom boeken van Hugo Claus, Erik Lindner, Charlotte Mutsaers en Manon Uphoff, twee papieren nummers, inclusief het dubbeldikke januarinummer - dat abonnees nog voor de kerst ontvangen - en vele extraatjes.

Maar er is nu ook een gratis digitale nieuwsbrief. Maandelijks. Met het beste van de site en nieuws over de Revisor. De eerste aflevering is verzonden. Wie zich nu aanmeldt, krijgt 11 november een mooie extra nieuwsbrief. Dus ja, meld u aan, nu.

Maar u hoeft niet te kiezen. U kunt erbij zijn. Volg ons.

Inleiding: Laura Broekhuysen, Balts

Inleiding Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer, eind dit jaar, leiden we de komende twee maanden onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Gustaaf Peek over het lange gedicht 'Balts' door Laura Broekhuysen.

Wie het werk van Laura Broekhuysen (1983) heeft gevolgd zal niet verbaasd zijn over haar debuut als dichter. Haar stijl, altijd smakelijk, altijd zoekend, die haar romans Twee linkerlaarzen (2008) en Hellend vlak (2011) zo jubelend tot leven wekt, blijkt in de poëzie zijn oorsprong te vinden.

(meer)

Het blijven kroketten

Auteur versus schrijver XI

Ik kreeg de vraag voorgelegd of ik een quote wilde geven voor op een nieuw te verschijnen roman. Op zich is dat leuk, zo’n verzoek. Het is vleiend. Het geeft me het gevoel dat mijn mening er toe doet. Ik ben een schrijver en een groot deel van het werk van een schrijver is lezen, dus een quote is ook logisch, maar de lezer van de quote zal mij niet zien als lezer van het boek waar de quote op staat, hij zal mij zien als een schrijver met een mening. Als lezer is de schrijver naamloos, behalve als de mening gepubliceerd wordt. Bijvoorbeeld op andere boeken. Het is vooral moeilijk om gewoon schrijver te blijven van je eigen boeken en lezer van andere boeken als de quote een eigen leven gaat lijden. Bovendien, als er te veel quotes van één schrijver op omslagen staan daalt de waarde van die quotes.

(meer)

Twee gedichten: Mischa Andriessen

Mischa Andriessen schrijft over jazz en beeldende kunst. Hij is vertaler, criticus, journalist en dichter. Zijn debuut Uitzien met D (De Bezige Bij, 2008) leverde hem de C. Buddingh’prijs voor het beste poëziedebuut op, zijn tweede bundel Huisverraad (De Bezige Bij, 2012) de J.C. Bloemprijs. Revisor publiceerde eerder zijn verhalend proza. Andriessen is redacteur van het tijdschrift Terras. Hij vertaalde onder meer gedichten van Graham Swift, ook bij de Bezige Bij verschenen als Een olifant maken (2009). November 2014 wordt hem het Charlotte Köhler Stipendium uitgereikt. Meer nieuwe gedichten van Mischa Andriessen verschijnen binnenkort in de papieren uitgave van Revisor.

(meer)

Inleiding: Jan van Mersbergen, Standplaats Hilton

Inleiding Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer, eind dit jaar, leiden we de komende twee maanden onze auteurs en hun bijdragen in. 

‘Oom zei: Ze jagen dat beest de stad uit. Theo zei niets. Hij stak een sigaret op.’
Welkom in het universum van de zeggingskracht. Welkom in de kosmos van het zelfstandige naamwoord waar een hond een hond wordt genoemd. Waar zo veel mogelijk woorden tussen de schrijver en de lezer zijn geschrapt waardoor de ruimte voor interpretatie gestadig uitdijt. Wat gebeurt er in dit verhaal? Alles en niets. Er wordt stilgestaan, gerend, gereden en weer stilgestaan. Ook de lezer staat stil, rent, rijdt en staat weer stil. Dat doet literatuur: in beweging zetten en stilstaan. Een hond is de hoofdpersoon. De rest is bijzaak. ‘De dingen spreken,’ zegt Goethe, ‘en niet de betekenis erachter.’ Dat doet Jan van Mersbergen: de dingen laten spreken. Ook in ‘Standplaats Hilton’.

(meer)

Schijnbeweging

Het objectieve subject

Joost de Vries zal niet de Jan Hanlo Essayprijs groot winnen. Niet die van 2015 in ieder geval, en hij verkeert in het goede gezelschap van Maarten Asscher, Tijs Goldschmidt, Hans den Hartog Jager, Joke Hermsen, Pieter Hoexum, Auke Hulst, Oek de Jong, Michel Krielaars, Marita Mathijsen, Nicole Montagne, Arjen Mulder, David Van Reybrouck, Rudi Rotthier, K. Schippers, Arjen van Veelen, Pieter Steinz en Joost Zwagerman. De grote prijs zal, lees ik in de krant, niet uitgereikt worden. (De kleine wel! Inzenden kan nog!) De Vries is een serieuze kandidaat, een van onze beste lezers en onze avontuurlijkste schrijvers, en zijn nieuwe boek Vechtmemoires brengt enkele van zijn beste stukken samen. Over ironie, seks, karaktertekening, literatuur, dood. Ik zeg stukken, want het boek bevat memoires, analyses en essays, maar heel persoonlijk wordt het niet. Behalve in een stuk over Christopher Hitchens, dood en fictie.

(meer)

Dubbel

De koffielezer

‘Ik heb een tweede koffiepannetje gekocht.’
‘Proficiat!’
‘Ja, identiek aan het andere.’
‘Ja, als het oude stuk is moet je een nieuw kopen als je de toekomst wilt lezen, monsieur Qu’bah.’
‘Het is niet stuk.’
‘Hoezo?’
‘Ik heb een reservepannetje gekocht.’
‘Maar je hebt er toch maar één nodig? Die dingen die je bij mijn neef in Brussel koopt, gaan levenslang mee. Onverwoestbaar.’
‘Ja, maar je weet nooit.’
‘U had het nochtans in uw drab kunnen lezen.’
‘Hoezo?’
‘Of uw pannetje kapot zou gaan of niet.’
‘Tja, ik heb nu twee pannetjes.’
‘Maar waarom?’
‘Ik las dat het raadzaam is sommige voorwerpen dubbel te bezitten.’

(meer)