09 Juli 2016

'Het is een valkuil voor veel beginnende prozaschrijvers: scènes die niet zouden misstaan in een filmpscript met regie-aanwijzingen.' Ik las het, knikte, pakte mijn tas, sloot mijn computerscherm af, groette mijn stagiaire en nam de twee trappen die de webredactie en Spui scheidden. Het was de donderdag van de presentatie van Bart Koubaa's nieuwe roman Een goede vriend. Op Facebook postte de Querido Academie haar 29ste schrijftip. Over regie-aanwijzingen. Ik nam de trein, vroeg de conducteur of ik echt voor € 19,- mee mocht met de Intercity Direct, en pakte de proef van de roman er weer bij. Bart was goed in regie-aanwijzingen, stelde ik vast. Of was het het streng toepassen van de regel show, don't tell? Maar daardoor miste ik wat, en dat lijkt precies de bedoeling. Ik maakte aantekeningen.
Hoe een thema zich ook in de vorm kan openbaren, hoe rouw zonder emotie beschreven kan (worden?). Hoe een consequente poëtica kan irriteren en fascineren. Hoe je als criticus omgaat met de literatuur van vrienden.

Abonneer je op de Revisor

Een boek als welkomstgeschenk, 4 nummers en 1 login

Koop de Revisor los!

bestel direct de halfjaarboeken of oude jaargangen

07 Juli 2016

28 april werd Laura Broekhuysens nieuwe boek Winter-IJsland gepresenteerd, dat voortkomt uit haar reeksen op Revisor.nl (Winter-IJsland & Zomer-IJsland). Met Laura vroegen we Bernke Klein Zandvoort en Richard de Nooy hún IJsland te beschrijven in een kort verhaal. Bij gelegenheid van de tweede druk is dit 'Struinen op IJsland', Klein-Zandvoort-IJsland.

*

In de bibliotheek vond ik het boek Struinen op IJsland. Op weg ernaar toe had ik de met kermis gevulde Dam gekruist. De bratwürsten, een geel-rode Churroswagen en een met chocoladedakpannen belegd houten huisje brachten me moeiteloos naar andere landen, maar IJsland, dat is een leegte in mijn hoofd. Een leeg land. Ik moest gedachten lenen om het te vullen. Een vriendin die er ooit met vakantie was geweest, de video's op haar telefoon, boeken, internet, films.

Lees onze nieuwsbrief

Het is gratis, en maandelijks

Schrijf mee aan de Revisor

Stuur je proza, poëzie of essayistiek in

30 Juni 2016

IAD - JFK - OSL - AMS

500 à 1000

De jongen is moeilijk te verstaan. Hij eet onhandig van een chocoladereep en praat tegen de man naast hem – dat hij uit New Jersey komt, dit zijn eerste keer op de luchthaven van Oslo is en dat hij zo naar London vliegt: hij doet daar mee aan een internationaal atletiekkampioenschap.

Hij moet lachen als de vrouw naast hem met een vochtig doekje zijn mond en vingers schoonmaakt. Iedere keer als de jongen tegen de man praat, glimlacht de vrouw voorzichtig. Misschien om zich uit beleefdheid te verontschuldigen, of juist omdat ze trots is: kijk hem ondanks alles vrolijk zijn, hoe hij niet zoals iedereen hier op de luchthaven vermoeid, gehaast en gesloten is. De vrouw is niet oud, maar ziet er wel oud uit. Een bleke huid met bloeddoorlopen ogen.

28 Juni 2016

De buurt-Bruna

Boekhandel van de maand

De positie van boekhandelaren is de laatste tien jaar erg veranderd. Boekhandelaren zijn steeds belangrijker in het boekenvak: ze geven quotes achterop boeken, ze verschijnen op feestjes, ze kopen boeken in die getipt zijn door de collega’s van het boekenpanel van DWDD. Boekhandelaren spreken zich uit over boeken, Jan van Mersbergen spreekt zich uit over boekhandels in de nieuwe rubriek Boekhandel van de maand. Iedere laatste dinsdag van de maand.

Vandaag de vijfde aflevering: de Bruna aan het Olympiaplein, Amsterdam.

27 Juni 2016

Dit jaar gaat Revisor van halfjaarfrequentie naar viermaal per jaar, wat betekent dat u dit jaar nog twee nieuwe nummers van ons kan verwachten. Met in het septembernummer werk van onder anderen Annelies Verbeke, Thomas Verbogt, Merijn de Boer, Miriam Rasch en de Britse schrijfster KJ Orr, en in november het grote A.F.Th. van der Heijdennummer. Met op Van der Heijdens oeuvre geïnspireerd werk van Jamal Ouariachi, Lisa Weeda, Daan Heerma van Voss, Rosan Hollak, Christiaan Weijts, Marja Pruis, Ivo Victoria en Marieke Rijneveld. Plus een episode uit een toekomstig deel van de Tandeloze Tijd.

Neem nu een halfjaarabonnement à € 20,- en krijg Peter Terrins kleine grootse boek Monte Carlo cadeau.

21 Juni 2016

Speelgoed wordt in massaproductie vervaardigd, maar krijgt een persoonlijkheid zodra een kind het krijgt. Dat is de eerste paradox. En dan is het nog zo dat als je het treft zónder het kind, in een opzij gegooide schooltas, een lege kinderkamer, het iets moois en droevigs tegelijk krijgt. Valeria Luiselli doet het er niet om, maar speelgoed keert regelmatig terug in haar oeuvre, als vergelijkingsmateriaal, als obstakel voor het schrijven, als onderdeel van de fantasieën van de kinderen. Ze doet het er niet om, maar ze kan à l'improvise beargumenteren waarom speelgoed die rol speelt. En dan zijn er de fragmenten uit haar Gidslezing, uit een roman in wording over kinderen en vluchtelingen, waarin tot driemaal toe de woorden 'no toys' vallen. Is het uit met het spel? En wat heeft onze logée deze week, van vijftien maanden, al moeten achterlaten, op weg naar Nederland?

14 Juni 2016

Boos hoofd

Klein hoofd deel 9

Bas vroeg wanneer ik weer naar het gekkenhuis moest. We zaten met onze laptops op schoot op de bank.
Morgenmiddag voor het laatst, zei ik, dus dan zorg jij voor Marius. Dat wist je nog wel, toch?
Hij wist het nog wel maar was het even vergeten.
Buiten klonk een scooteralarm, het signaal voor Bas om zijn hoofd uit het raam te steken. Op dat boze hoofd werd ik vijf jaar geleden verliefd. Ik zag hem in zwart-wit, op een Facebook-foto. Een ongeschoren gezicht met een donkere blik. We hadden één gemeenschappelijke vriendin.
Wie is Bas? vroeg ik die vriendin toen ik haar tegenkwam.
Wat toevallig, zei ze. Ik zei gisteren nog tegen iemand dat jullie goed bij elkaar zouden passen.
Dit is een teken, dacht ik. Dit moet een teken zijn.
Ik heb dat nooit gezegd, zei die vriendin later.

10 Juni 2016

Hoera! Marieke Rijneveld, Revisorredacteur, is bekroond met de C. Buddingh'-prijs voor haar debuut Kalfsvlies! De jury noemde haar 'een tomeloze dichteres', en oordeelt: 'De volle pagina’s geven bijna geen rust, en dat zorgt ervoor dat de lezer wordt gedwongen zich ademloos op de cadans van de dichterlijke woorden te laten meevoeren. Rijneveld overdonderde de jury met haar talent dat zo natuurlijk stroomt dat het op momenten welhaast overkookt.'

Wilt u ook begrijpen waarom Kalfsvlies zo de moeite waard is? Lees Erik Lindner over de bundel, schaf uw exemplaar aan bij de boekhandel (bijvoorbeeld bij Athenaeum), lees Mariekes blog 'Het drogestofgehalte' of haar poëzie, vrij werk, of de In Memoriams voor Joost Zwagerman en Wim Brands.

Wij vieren verder!

31 Mei 2016

Waar is Wally?

Boekhandel van de maand

De positie van boekhandelaren is de laatste tien jaar erg veranderd. Boekhandelaren zijn steeds belangrijker in het boekenvak: ze geven quotes achterop boeken, ze verschijnen op feestjes, ze kopen boeken in die getipt zijn door de collega’s van het boekenpanel van DWDD. Boekhandelaren spreken zich uit over boeken, Jan van Mersbergen spreekt zich uit over boekhandels in de nieuwe rubriek Boekhandel van de maand. Iedere laatste dinsdag van de maand.

Vandaag de vierde aflevering: Koops in Venlo.

24 Mei 2016

Stomme antwoorden

Klein hoofd deel 8

We moesten eten van de hapjes die de therapeute op tafel had gezet en intussen ons huiswerk, een schrijfopdracht, bespreken. Kees vond het confronterend om over zijn jeugd te schrijven, over zijn moeder, die hem regelmatig strafte door hem tijdens het eten in de hoek van de kamer te laten staan, met zijn gezicht naar de muur. Zijn ouders en broers kauwden en slikten alsof hun leven ervan afhing, zei hij. Sinds de dood van zijn jongste broer werd er aan tafel weinig gesproken. Het broertje was onder een vrachtwagen gekomen toen hij met Kees op weg was naar school.

18 Mei 2016

Voorbijgangers

Satellietverhaal

Voor Revisor 11 (koop dat nummer! Neem een abonnement!) schreef Wytske Versteeg het verhaal 'De levenden', over een vrouw die terugkeert onder de mensen, en een vreemde, met een cowboyhoed. Op ons verzoek schreef Versteeg de non-fictievariant van het verhaal, een satellietverhaal, 'Voorbijgangers'.

*

Na dagen gedroogd voedsel hopen we op een goed ontbijt, maar daarvoor komen we net te laat aan bij het restaurant aan het begin van de trail. In plaats daarvan eten we ijsjes, het enig eetbare dat te verkrijgen valt, en bekijken de kranten: Robin Williams is dood. Een stel uit Santa Cruz geeft ons een lift terug naar de vallei en daar nemen we de bus terug naar de bewoonde wereld. In El Portal, vlak buiten Yosemite, het motel. De Cedar Lodge werd berucht nadat een motelmedewerker drie vrouwen ombracht die kort daarvoor in het motel hadden verbleven. Wie de berichten over de Yosemite-moorden terugleest, ziet hoe het afgrijzen niet slechts betrekking heeft op de misdaad zelf. Het gaat om de plek waar de moorden gepleegd zijn; de zuiverheid van Yosemite is besmet, het paradijs verloren.

12 Mei 2016

Onder de bomen

500 à 1000

Bij de laan omhoog naar school komen we elkaar vaak tegen, in dat bekakte dorp waar iedereen iedereen kent. Hij komt van de ene kant en ik van de andere. Hij is een jaar jonger en ik geloof niet dat we elkaar vaak groeten, hoewel we vrienden delen. Hij is klein en verlegen. Hij is ook knap en slim, maar zijn broer is knapper en slimmer.
Wanneer hij gaat studeren logeert hij een paar weken bij mij, ik woon al een jaar in de stad. Ik maak mee hoe studenten hem ontgroenen, zie hem de fouten maken die ik ook heb gemaakt.
Hij slaapt een keer met een meisje dat op dat moment mijn vriendin is, een klein wicht met grote tieten. We staan op een feest als hij het opbiecht en anderen kijken toe, hij zegt: ‘Alle recht me op mijn bek te slaan.’ Ik hoor hem aan, ik weet me nog minder raad met de situatie dan hij.

11 Mei 2016

Dit is water

Voorpublicatie nummer 11

Roelof ten Napel (1993) groeide op in Friesland en ging daarna wiskunde studeren in Utrecht. Zijn debuut Constellaties verscheen in 2014 bij Uitgeverij Atlas Contact, en hij was in 2015 laureaat van een C.C.S. Crone-stipendium; eerder was hij tweemaal Write Now!-finalist. Hij publiceerde eerder in onder andere Het Liegend Konijn en Tirade.

We openen Revisor 11 met het verhaal 'Dit is water'. Dit is een voorproefje. Nieuwsgierig naar de rest? Neem een abonnement (dan kun je het hele verhaal ook online lezen), of koop een exemplaar bij uw boekhandel, bijvoorbeeld bij DonnerAthenaeumBroeseVan der VeldeDe Kler of De Omslag.

Amos trok zich op aan de rand van het zwembad, keek omhoog naar het tijdenbord en besefte dat hij nooit veel sneller zou zijn dan dit. Hij liep naar het bankje waarop zijn handdoek lag, die hij over zijn hoofd sloeg. De volgende jongens gingen klaarstaan voor het startsein, het juichen van familie kaatste tegen de tegels en kreeg iets afstandelijks. Het klonk vooral holler, misschien, als van een oude opname – alsof de mensen erachter ontbraken. In gedachten speelde zijn laatste baan zich weer af, tot aan zijn hand, reikend naar de muur; de vermoeidheid in zijn spieren. Zijn coach kwam naar hem toe en Amos zei dat hij geen idee had waarom hij zwom.
— Iedereen heeft mindere dagen.
Amos knikte, maar hij had geen mindere dag.

10 Mei 2016

Iets voor een clown

Klein hoofd deel 7

Er hing een haar in de plant. Hij stond in de hoek van de kleine kamer in het gekkenhuis. Jona zat ertegenaan. Ze zei dat ze geen positief stemmende beelden had kunnen vinden voor haar filmpje. Eigenlijk kon ze zich nergens positief over voelen. Ze was vijfenveertig en had nog nooit een relatie gehad. Het voelde alsof ze niet meedeed, zei ze. Ze huilde.
De therapeute aarzelde. Dat is niet zo mooi, zei ze uiteindelijk.

Omhoog