29 Oktober 2013

Zin

Dimphey zat naast me omdat ik zei dat ze daar moest zitten en jij zat tegenover ons en het was laat en je zat te wiegen en ik zag de slangen en ik wist dat ze er niet echt waren godverdomme maar ze waren er, ze waren er en ik zei het en ze begreep me niet en ze verdiende een tik maar ik gaf geen tikken als jij erbij was, en ondertussen zag ik ze in mijn ooghoeken, die slangen die slangen die slangen en je ging maar niet slapen al zei ik het honderd keer honderd keer en jullie schrokken toen ik met mijn hand op tafel sloeg en nu ga je naar bed.

29 Oktober 2013

Ik ben het jaar 2012 als dichter eingeladen in Berlijn maar schrijf er geen gedicht. Ik werk met de vertaalster Rosemarie Still aan Duitse versies van eerdere gedichten en aan Naar Whitebridge, mijn eerste roman. Met de hand, in schriften, en vervolgens op de computer schrijf ik versie vier, vijf en zes, ieder in twee tot drie maanden. Oh no, not another coming of age novel, zegt de directrice van het Berliner Künstlerprogramm als ik over het boek vertel, maar dat is het niet. Ook geen young adult novel. Het is het verhaal van een jongen die met de ziekte van zijn moeder leeft, die zich wegwijs maakt uit de verhalen om hem heen en er zijn eigen verhaal uit destilleert. Het boek begint als de jongen in Schotland aankomt en zijn moeder depressief is. Het verhaal raakt in een stroomversnelling als de moeder in een manie schiet en de jongen van het landgoed weg moet.

22 Oktober 2013

Vorige aflevering in deze essay-begeleidende blogreeks citeerde ik uit uitgebreid uit boeken van A.P. Tsjechov, Kristien Hemmerechts, Rosan Hollak, Anna Enquist en Heleen van Rooyen. Ik wierp de vraag op of je over baringspijn kon schrijven zonder het woord 'pijn' te gebruiken. Ook op Facebook trouwens, waar Richard de Nooy improviseerde:

‘De schoppen / klappen / diepe stoten / explosies / mortierinslagen / bliksemschichten / opsodemieters van de barensweeën’

07 Oktober 2013

Niet naar het festival

Over de grens

Afgelopen zomer was ik in Edinburgh. Ik was blij dat ik er niet voor werk was. Het Edinburgh Festival is het grootste boekenfestival van de wereld en het wordt tegelijkertijd gehouden met een nog groter festival, het Fringe theaterfestival. De complete oude binnenstad wordt in de maand augustus een festival. Voor mij is dat iets te veel.

01 Oktober 2013

Ik lig tijdens de middag in Berlijn languit in bad en lees zo lang als mijn dochter slaapt The Cat’s Table: A novel van Michael Ondaatje. Het is een mooi boek, het grijpt terug op zijn vroege werk zoals Running in the family maar heeft zijn oudere vertelstem. Een vriend en meelezer kopieerde drie pagina’s uit het boek voor ik uit Nederland vertrok. Volgens hem bevatte die passage een oplossing voor het boek waar ik aan bezig was, Naar Whitebridge.

Archief

Omhoog