Marein Baas (1981) is dichter, journalist en copywriter. Hij won diverse poetryslams en trad op op poëziefestivals. Hij is een van de oprichters van het Utrechtse absurdistisch proza-collectief de Vorlesebühne en columnist bij Unstblog.nl. In het komend halfjaarboek van de Revisor debuteert hij met een reeks gedichten.

Hanz Mirck (Zutphen 1970) debuteerde in 2002 met Het geluk weet niets van mij (genomineerd voor de Buddinghprijs). Daarna volgden Wegsleepregeling van kracht (J.C.Bloemprijs) en Archiefvernietiging. Als stadsdichter van Zutphen schreef hij ook de bundel Met andere ogen. Ook publiceerde hij een roman (Het godsgeschenk) en poëzie voor kinderen. Momenteel werkt hij aan zijn vijfde bundel.

Mischa Andriessen (1970) debuteerde met de dichtbundel Uitzien met D (2008). Hij won met die bundel de C.Buddingh'prijs voor het beste poëziedebuut. Hij publiceert over jazz en beeldende kunst in diverse kranten en tijdschriften. Voor Bunker Hill vertaalde hij amerikaanse poëzie. Hij is redacteur van het literaire tijdschriftTerras. In augustus verschijnt zijn tweede dichtbundel bij De Bezige Bij, Huisverraad.

Sarah Arnolds (1992) is geboren in Amsterdam. Ze studeert aan de afdeling 'Beeld en taal' van de Gerrit Rietveld Academie. Zij debuteert in De Revisor.

Ruth Lasters (1979) studeerde Romaanse Talen in Brussel en leeft, schrijft en werkt momenteel in Antwerpen.

Met haar roman Poolijs won ze de debuutprijs 2007 en haar dichtbundel Vouwplannen werd bekroond met de prijs van het Liegend Konijn 2009. In 2010 verscheen haar tweede roman Feestelijk zweet. Momenteel werkt ze enthousiast aan een nieuwe dichtbundel en novelle. Haar werkbelevenissen schrijft ze van zich af in haar tweewekelijkse column die verschijnt in Jobat.

Klaske Havik is architect en schrijver, en werkt als universitair docent Architectuur aan de TU Delft. Daar geeft ze les binnen de afstudeerstudio’s ‘Public Realm’ en 'Border Conditions', en introduceerde ze werkcolleges en ontwerpopgaves over het verband tussen architectuur en literatuur. Ze was co-redacteur voor de anthologie Architectural Positions: Architecture, Modernity and the Public Sphere (SUN 2009). In haar proefschrift (2012) ontwikkelt ze een literaire benadering van architectuur en stedenbouw. Havik is redacteur van OASE, Tijdschrift voor Architectuur (http://www.oasejournal.nl/nl/Issues).

Momentopnames, dat zijn de bijdragen aan literaire tijdschriften eigenlijk. Een verhaal, een gedichtenreeks, een essay, het is niet meer dan een tussenstop in een oeuvre. Toch blijven we auteurs graag volgen, en bieden we u graag de mogelijkheid hen te volgen. Daarom bieden we onze abonnees nu tijdelijk grote fragmenten uit nieuwe boeken van auteurs die in De Revisor stonden: afgelopen maand Laura Broekhuysen, binnenkort Jan van Mersbergen. Achter de abonneemuur.

Deze tweede aflevering van de reeks kunt u gedurende een maand twaalf gedichten lezen uit de nieuwe dichtbundel van Hans Groenewegen, van alle angst ontdaan.

Met van alle angst ontdaan vindt Hans Groenewegen een talige ruimte om uitersten samen te brengen. Angst dringt zich op en lost op. Dood bezet en een mens laat los. Verlies gaat samen met blijvende liefde. Mythisch is tegelijk reëel leven. Woorden vinden velerlei muziek. Gedichten zijn met hun vele vormen geconcentreerd en helder. Taalgebruik en beelden zijn concreet en brengen in beweging.

Van Hans Groenewegen verscheen eerder bij Uitgeverij Wereldbibliotheek lichaamswater (2002), en gingen uit sterven (2005), zuurstofschuld (2008). Daarnaast heeft hij tientallen essays over verschillende dichters gepubliceerd.

Jan Kuijper (1947) debuteerde in 1973 met Sonnetten. Die vaste vorm heeft hij altijd behouden, of de gedichten nu Tomben (1989), Barbarismen (1994) of Toe-eigeningen (2005) werden genoemd. Ze gaan uit van een citaat, oorspronkelijk Nederlands of voor de gelegenheid vertaald. Albumbladen noemt Kuijper ze ook wel. Naast gedichten publiceerde hij Denkbeelden, korte aforistische teksten. Hij was geruime tijd fondsredacteur van Querido. Kort geleden hertaalde hij de Liefdesliederen van Hadewijch .

B. Zwaal keert terug in De Revisor. Vanaf 1985 tot en met 1999 schreef hij regelmatig in het tijdschrift. De dichter debuteerde in 1984 bij Querido met Fiere miniature. De bundel opende met uiterst korte gedichten en eindigde met gedichten waarvan de regels nauwelijks op de bladzijde pasten. Dat was ook het geval met de bundels Bos in 't rot (1986), Loofhut morelle (1988), Dwang parasang (1990) en Delta mathusalem (1993). Na nog drie bundels bij Querido Dat vat (1996), Zee bestookt (1999), Een drifter (2004) publiceerde hij in de Slibreeks Vers vee (2008). Hetzelfde jaar verscheen bij Querido zijn tiende dichtbundel Zouttong, die werd genomineerd voor de VSB-poëzieprijs.

Deze drie gedichten stammen uit het vierde nummer van jaargang 1994. In halfjaarboek 3 zal Zwaal weer acte de présence geven.

Victor Schiferli leest voor als voorproefje op het komende nummer. In het nieuwe halfjaarboek staat proza van Sanneke van Hassel, Gerbrand Bakker, Rob van Essen, Elke Geurts en Bart Koubaa. Poëzie van Anneke Brassinga, Martijn den Ouden, Hans Groenewegen, Euf Lindeboom en Victor Schiferli dus. Essays van Daniel Cunin, Erik Lindner, Daan Stoffelsen, Mischa Andriessen en Jan van Mersbergen. Én brieven van Peter Terrin aan Christophe Vekemans. Een exemplaar reserveren kan al.

Gilles Boeuf (Parijs 1970) is de zoon van een Nederlandse moeder en een Frans-Russische vader. Hij studeerde filosofie in Leiden en Fotografie aan de Fotoacademie in Amsterdam. In 1998 debuteerde hij met Gedichten (Perdu). Dit debuut werd in 2002 gevolgd door In het groene licht (Meulenhoff). In 2006 verscheen zijn derde poëziebundel, Verte (BnM). Over de geschiedenis van zijn familie schreef Gilles Boeuf samen met zijn zus een kinderboek, verschenen in 2010, getiteld: De laatste prins (Witte uitgeverij, 2010).

Maarten van der Graaff (1987) debuteerde met gedichten in het tijdschrift nY. Hij exposeerde gedichten samen met de beeldend kunstenaar Daniel Labruyere in de Rotterdamse Singersweatshop. Hij studeert religie en kunst aan de Universiteit van Utrecht en is verbonden aan Vooys.

Jacobus Bos debuteerde in 1969 met de verhalenbundel Ik ga voor niemand uit de weg. In 1974 ontving hij de Anna Blaman-prijs. Zijn eerste dichtbundel heet Mijn blauwe evenbeeld en is in 1988 genomineerd voor de eerste C. Buddingh'-prijs. Daarna verschenen nog vijf bundels, waarvan Veilig is het nergens (Wereldbibliotheek, 2010) de recentste is. Hij publiceerde in diverse literaire tijdschriften, waaronder De Gids en De Revisor.

Ilse Starkenburg (1963) debuteerde in 1990 met de dichtbundel Verdwaald ontwaken. Ze won het Charlotte Köhlerstipendium en publiceerde een verhalenbundel, De blinde vlek op de kaart (1998). Ze stelde het boek Louis Lehmann als Homo Universalis (Slibreeks) samen en schreef er een voorwoord voor. In totaal publiceerde ze tot nu toe vier dichtbundels, waarvan Gekraakt klooster (2007) de meest recente is.

Frank Ligtvoet (1954) vertaalde Hugo van Hoffmansthal en publiceerde verhalen in diverse tijdschriften en bloemlezingen. Sinds 1996 woont hij in New York, waar hij ondermeer werkte als cultureel attaché. Hij schrijft recensies voor de website van Athenaeum Boekhandel.

In 1997 nodigde de toenmalige redactie van de Revisor voor nummer 5/6 een twintigtal auteurs uit om na te denken over hun literaire toekomst: wat moest er anders? In welke richting zou de literatuur zich ontwikkelen? Wat was de ideale literatuur van de toekomst? Voor de poëzie gold daarbij de leidraad van Gorters inleiding bij diens School der Poëzie, precies een eeuw geleden geschreven: 'Er moet een andere weg gevonden worden, langs welke de kennis van het algemene in dat wat ons aandoet, en in onze aandoeningen zelf, bereikt wordt.'

Esther Jansma's bijdrage heette 'Over het schrijven van mooie natuurgedichten'.

René Huigen (1962) debuteerde met gedichten in De Revisor. Hij publiceerde romans: De meter van Napoleon (1988), Tegen de vlakte (1997), Faustine (2000) en Woudman (2009). Als dichter publiceerde hij zeven dichtbundels, waaronder het epische gedicht Steven! (2005), dat in 2008 in Portugese vertaling bij Assirio & Alvim verscheen, en Fysica voor dichters, een keuze uit zijn gedichten tot nu toe. In 2004 was hij genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. In februari presenteert De Bezige Bij zijn nieuwe dichtbundel, Levenskunst voor jonge mensen.

Bernke Klein Zandvoort (1987) debuteert als dichter in De Revisor. Zij is laatstejaarsstudent aan de afdeling Beeld & Taal van de Gerrit Rietveld Academie. In het jaarboek van De Revisor staan zes gedichten van haar. Als voorafje twee daarvan in deze rubriek.

Wim Brands (1959) debuteerde met de dichtbundel Inslag, in 1985. Zijn nieuwste bundel heet Neem me mee, zei de hond en verscheen dit jaar bij Nieuw Amsterdam. Nog meer titels: Koningen, de gehavende (1990), Hoger dan de dakgoot (1993), Zwemmen in de nacht (1995), In de metro (1997), De schoenen van de buurman (1999), Ruimtevaart (2005). Naast dichter is hij interviewer en presenteert hij het VPRO-programma Boeken.

Marein Baas (1981) is dichter, journalist en copywriter. Hij won diverse poetryslams en trad op op poëziefestivals. Hij is een van de oprichters van het Utrechtse absurdistisch proza-collectief de Vorlesebühne en columnist bij Unstblog.nl. In het komend halfjaarboek van de Revisor debuteert hij met een reeks gedichten.

Hanz Mirck (Zutphen 1970) debuteerde in 2002 met Het geluk weet niets van mij (genomineerd voor de Buddinghprijs). Daarna volgden Wegsleepregeling van kracht (J.C.Bloemprijs) en Archiefvernietiging. Als stadsdichter van Zutphen schreef hij ook de bundel Met andere ogen. Ook publiceerde hij een roman (Het godsgeschenk) en poëzie voor kinderen. Momenteel werkt hij aan zijn vijfde bundel.

Mischa Andriessen (1970) debuteerde met de dichtbundel Uitzien met D (2008). Hij won met die bundel de C.Buddingh'prijs voor het beste poëziedebuut. Hij publiceert over jazz en beeldende kunst in diverse kranten en tijdschriften. Voor Bunker Hill vertaalde hij amerikaanse poëzie. Hij is redacteur van het literaire tijdschriftTerras. In augustus verschijnt zijn tweede dichtbundel bij De Bezige Bij, Huisverraad.

Sarah Arnolds (1992) is geboren in Amsterdam. Ze studeert aan de afdeling 'Beeld en taal' van de Gerrit Rietveld Academie. Zij debuteert in De Revisor.

Ruth Lasters (1979) studeerde Romaanse Talen in Brussel en leeft, schrijft en werkt momenteel in Antwerpen.

Met haar roman Poolijs won ze de debuutprijs 2007 en haar dichtbundel Vouwplannen werd bekroond met de prijs van het Liegend Konijn 2009. In 2010 verscheen haar tweede roman Feestelijk zweet. Momenteel werkt ze enthousiast aan een nieuwe dichtbundel en novelle. Haar werkbelevenissen schrijft ze van zich af in haar tweewekelijkse column die verschijnt in Jobat.

Klaske Havik is architect en schrijver, en werkt als universitair docent Architectuur aan de TU Delft. Daar geeft ze les binnen de afstudeerstudio’s ‘Public Realm’ en 'Border Conditions', en introduceerde ze werkcolleges en ontwerpopgaves over het verband tussen architectuur en literatuur. Ze was co-redacteur voor de anthologie Architectural Positions: Architecture, Modernity and the Public Sphere (SUN 2009). In haar proefschrift (2012) ontwikkelt ze een literaire benadering van architectuur en stedenbouw. Havik is redacteur van OASE, Tijdschrift voor Architectuur (http://www.oasejournal.nl/nl/Issues).

Momentopnames, dat zijn de bijdragen aan literaire tijdschriften eigenlijk. Een verhaal, een gedichtenreeks, een essay, het is niet meer dan een tussenstop in een oeuvre. Toch blijven we auteurs graag volgen, en bieden we u graag de mogelijkheid hen te volgen. Daarom bieden we onze abonnees nu tijdelijk grote fragmenten uit nieuwe boeken van auteurs die in De Revisor stonden: afgelopen maand Laura Broekhuysen, binnenkort Jan van Mersbergen. Achter de abonneemuur.

Deze tweede aflevering van de reeks kunt u gedurende een maand twaalf gedichten lezen uit de nieuwe dichtbundel van Hans Groenewegen, van alle angst ontdaan.

Met van alle angst ontdaan vindt Hans Groenewegen een talige ruimte om uitersten samen te brengen. Angst dringt zich op en lost op. Dood bezet en een mens laat los. Verlies gaat samen met blijvende liefde. Mythisch is tegelijk reëel leven. Woorden vinden velerlei muziek. Gedichten zijn met hun vele vormen geconcentreerd en helder. Taalgebruik en beelden zijn concreet en brengen in beweging.

Van Hans Groenewegen verscheen eerder bij Uitgeverij Wereldbibliotheek lichaamswater (2002), en gingen uit sterven (2005), zuurstofschuld (2008). Daarnaast heeft hij tientallen essays over verschillende dichters gepubliceerd.

Jan Kuijper (1947) debuteerde in 1973 met Sonnetten. Die vaste vorm heeft hij altijd behouden, of de gedichten nu Tomben (1989), Barbarismen (1994) of Toe-eigeningen (2005) werden genoemd. Ze gaan uit van een citaat, oorspronkelijk Nederlands of voor de gelegenheid vertaald. Albumbladen noemt Kuijper ze ook wel. Naast gedichten publiceerde hij Denkbeelden, korte aforistische teksten. Hij was geruime tijd fondsredacteur van Querido. Kort geleden hertaalde hij de Liefdesliederen van Hadewijch .

B. Zwaal keert terug in De Revisor. Vanaf 1985 tot en met 1999 schreef hij regelmatig in het tijdschrift. De dichter debuteerde in 1984 bij Querido met Fiere miniature. De bundel opende met uiterst korte gedichten en eindigde met gedichten waarvan de regels nauwelijks op de bladzijde pasten. Dat was ook het geval met de bundels Bos in 't rot (1986), Loofhut morelle (1988), Dwang parasang (1990) en Delta mathusalem (1993). Na nog drie bundels bij Querido Dat vat (1996), Zee bestookt (1999), Een drifter (2004) publiceerde hij in de Slibreeks Vers vee (2008). Hetzelfde jaar verscheen bij Querido zijn tiende dichtbundel Zouttong, die werd genomineerd voor de VSB-poëzieprijs.

Deze drie gedichten stammen uit het vierde nummer van jaargang 1994. In halfjaarboek 3 zal Zwaal weer acte de présence geven.

Victor Schiferli leest voor als voorproefje op het komende nummer. In het nieuwe halfjaarboek staat proza van Sanneke van Hassel, Gerbrand Bakker, Rob van Essen, Elke Geurts en Bart Koubaa. Poëzie van Anneke Brassinga, Martijn den Ouden, Hans Groenewegen, Euf Lindeboom en Victor Schiferli dus. Essays van Daniel Cunin, Erik Lindner, Daan Stoffelsen, Mischa Andriessen en Jan van Mersbergen. Én brieven van Peter Terrin aan Christophe Vekemans. Een exemplaar reserveren kan al.

Gilles Boeuf (Parijs 1970) is de zoon van een Nederlandse moeder en een Frans-Russische vader. Hij studeerde filosofie in Leiden en Fotografie aan de Fotoacademie in Amsterdam. In 1998 debuteerde hij met Gedichten (Perdu). Dit debuut werd in 2002 gevolgd door In het groene licht (Meulenhoff). In 2006 verscheen zijn derde poëziebundel, Verte (BnM). Over de geschiedenis van zijn familie schreef Gilles Boeuf samen met zijn zus een kinderboek, verschenen in 2010, getiteld: De laatste prins (Witte uitgeverij, 2010).

Maarten van der Graaff (1987) debuteerde met gedichten in het tijdschrift nY. Hij exposeerde gedichten samen met de beeldend kunstenaar Daniel Labruyere in de Rotterdamse Singersweatshop. Hij studeert religie en kunst aan de Universiteit van Utrecht en is verbonden aan Vooys.

Jacobus Bos debuteerde in 1969 met de verhalenbundel Ik ga voor niemand uit de weg. In 1974 ontving hij de Anna Blaman-prijs. Zijn eerste dichtbundel heet Mijn blauwe evenbeeld en is in 1988 genomineerd voor de eerste C. Buddingh'-prijs. Daarna verschenen nog vijf bundels, waarvan Veilig is het nergens (Wereldbibliotheek, 2010) de recentste is. Hij publiceerde in diverse literaire tijdschriften, waaronder De Gids en De Revisor.

Ilse Starkenburg (1963) debuteerde in 1990 met de dichtbundel Verdwaald ontwaken. Ze won het Charlotte Köhlerstipendium en publiceerde een verhalenbundel, De blinde vlek op de kaart (1998). Ze stelde het boek Louis Lehmann als Homo Universalis (Slibreeks) samen en schreef er een voorwoord voor. In totaal publiceerde ze tot nu toe vier dichtbundels, waarvan Gekraakt klooster (2007) de meest recente is.

Frank Ligtvoet (1954) vertaalde Hugo van Hoffmansthal en publiceerde verhalen in diverse tijdschriften en bloemlezingen. Sinds 1996 woont hij in New York, waar hij ondermeer werkte als cultureel attaché. Hij schrijft recensies voor de website van Athenaeum Boekhandel.

In 1997 nodigde de toenmalige redactie van de Revisor voor nummer 5/6 een twintigtal auteurs uit om na te denken over hun literaire toekomst: wat moest er anders? In welke richting zou de literatuur zich ontwikkelen? Wat was de ideale literatuur van de toekomst? Voor de poëzie gold daarbij de leidraad van Gorters inleiding bij diens School der Poëzie, precies een eeuw geleden geschreven: 'Er moet een andere weg gevonden worden, langs welke de kennis van het algemene in dat wat ons aandoet, en in onze aandoeningen zelf, bereikt wordt.'

Esther Jansma's bijdrage heette 'Over het schrijven van mooie natuurgedichten'.

René Huigen (1962) debuteerde met gedichten in De Revisor. Hij publiceerde romans: De meter van Napoleon (1988), Tegen de vlakte (1997), Faustine (2000) en Woudman (2009). Als dichter publiceerde hij zeven dichtbundels, waaronder het epische gedicht Steven! (2005), dat in 2008 in Portugese vertaling bij Assirio & Alvim verscheen, en Fysica voor dichters, een keuze uit zijn gedichten tot nu toe. In 2004 was hij genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. In februari presenteert De Bezige Bij zijn nieuwe dichtbundel, Levenskunst voor jonge mensen.

Bernke Klein Zandvoort (1987) debuteert als dichter in De Revisor. Zij is laatstejaarsstudent aan de afdeling Beeld & Taal van de Gerrit Rietveld Academie. In het jaarboek van De Revisor staan zes gedichten van haar. Als voorafje twee daarvan in deze rubriek.

Wim Brands (1959) debuteerde met de dichtbundel Inslag, in 1985. Zijn nieuwste bundel heet Neem me mee, zei de hond en verscheen dit jaar bij Nieuw Amsterdam. Nog meer titels: Koningen, de gehavende (1990), Hoger dan de dakgoot (1993), Zwemmen in de nacht (1995), In de metro (1997), De schoenen van de buurman (1999), Ruimtevaart (2005). Naast dichter is hij interviewer en presenteert hij het VPRO-programma Boeken.

Tomas Lieske (1943), pseudoniem van Ton van Drunen, groeide op in de Haagse wijk Bezuidenhout en studeerde Nederlands en Theaterwetenschappen. Met zijn prozadebuut Oorlogstuinen (1992) won hij de Geertjan Lubberhuizen-prijs. Zijn daarop volgende romans Nachtkwartier (1995), Franklin (2000) en Gran Café Boulevard (2003) werden alle drie genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs, die hij voor Franklin ook ontving. Ook bracht hij een dichtbundel uit: Hoe je geliefde te herkennen (2006) waarvoor hij de VSB Poëzieprijs kreeg. Zijn nieuwste bijdrage aan De Revisor staat in het komende nummer. Zijn eerste was 'De directeur van het roomhuis verbreekt het stilzwijgen', in nummer vier van 1985.

Vandaag hernemen we dat gedicht.

Esther Jansma (1958) debuteerde met de bundel Stem onder mijn bed (1988). Ze is dichter en boomarcheologe en werkt als hoogleraar dendrochronologie aan de Universiteit Utrecht. Ze publiceerde zes dichtbundels. Hier is de tijd (1998) werd bekroond met de VSB-poëzieprijs. Ze vertaalde gedichten van Mark Strand. Ook publiceerde ze proza: Picknick op de wenteltrap (1997), een verzameling van honderd miniatuurverhalen die samen een roman vormen. In november verschijnt haar nieuwe bundel Eerst en in februari een bundel essays, Mag ik Orpheus zijn? In Engelse vertaling verscheen de bundel What it is (Bloodaxe, 2008).

Alfred Schaffer (1973) publiceerde vijf dichtbundels waaronder Schuim (2006) en Kooi  (2008). Hij won de Hugues C. Pernathprijs, de Jan Campertprijs en de Ida Gerhardtprijs. Tot drie keer toe werden zijn bundels genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. Hij woonde geruime tijd in Kaapstad.