» ga terug naar de website
Stichting De Revisor
Van Miereveldstraat 1
1071 DW Amsterdam

info@revisor.nl literairetijdschriften.org

Schrijfdagboek: Sleuteloverdracht

Binnenkort verschijnt Naar de overkant van de nacht, de nieuwe roman van Jan van Mersbergen. Voor De Revisor hield hij een schrijfdagboek bij. Vanaf het eerste kleine idee is te volgen hoe dit zich langzaam ontwikkelt tot een roman en ook is te zien tegen welke dilemma’s de schrijver aanloopt. Vandaag: Sleuteloverdracht.

De voorbereidingen voor Vastelaovend bestonden dit jaar niet alleen uit het samenstellen van een pekske en het oefenen van de nieuwe liedjes. Een officiële uitnodiging voor de sleuteloverdracht op het stadhuis van Venlo maakte de Vastelaovend van 2011 extra spannend.

Op zondagochtend overhandigt de burgemeester de sleutel van de stad aan de Prins, die het vanaf dat moment drie dagen lang te zeggen heeft in de stad. Mijn Amsterdamse Vastelaovesgroep mocht er bij zijn. We schaften een sjiek pak aan: zwarte broek, rood overhemd met roesjes, een wit jasje en als accessoires een hoed, een sleutelbos aan een koord om de nek, een speldje in de vorm van een sleutelgat en embleem met een sleutel erop.

Na het ontbijt liepen we in de richting van het stadhuis. De straten waren leeg. De kroegen werden geveegd. Ook de Markt waar het stadhuis aan ligt was verlaten en even dachten we dat we verkeerd zaten, of dat het een grap was, maar de poort van het stadhuis was open en we werden ontvangen door mensen van Vastelaovesvereniging Jocus, de burgemeester, de wethouder die ons uitgenodigd had en een select gezelschap dat ook bij de sleuteloverdracht mocht zijn.

De ceremoniemeester kondigde de eerste spreker aan, een meisje liep met een dienblad rond en de toespraken vorderden, tot het opeens over ons ging, over Den Amsterdammers. Wij stonden in het midden van de zaal om een hoge tafel en hoorden de burgemeester en vervolgens de vors spreken over de manier waarop wij Vastelaovend vieren: als buitenlanders, want dat zijn we voor de mensen van Venlo, maar volledig binnen de tradities van het feest. We zorgen voor een goed pak, we oefenen de liedjes en de taal en we doen mee, zonder daarbij onze identiteit te verliezen.

We werden gebruikt als integratiemetafoor. Als je meedoet, dan ben je van harte welkom. Als je hierheen komt om ons feest te verzieken, dan liever niet.

Als ik in Amsterdam vertel dat mijn roman in Venlo speelt is een veelgehoorde reactie: ‘Wilders’ of ‘PVV’. Daar zit iets in, want Wilders komt uit Venlo en zijn partij haalde er veel stemmen, en in eerste instantie moest ik hier ook iets mee doen in de roman. Echter, voor de sleuteloverdracht was mijn verhaal gebaseerd op verdeeldheid. Het verschil tussen de mensen uit Venlo en een groep van buiten. Ik begreep toen nog niet dat een roman over Vastelaovend juist zou moeten gaan over de manier waarop het feest de mensen bindt, ook de mensen van buiten de stad.

Tijdens het feest komen wij als Amsterdammers dichtbij de Venlonaeren, en dat is precies wat we willen. Het feest leegzuigen en weer vertrekken, dat is geen optie. We willen meedoen, we willen aanwezig zijn, we willen een bijdrage leveren aan het feest.

Tijdens de sleuteloverdracht werd dat streven helder, en ook werd helder dat wij als Amsterdamse groep inderdaad een bijdrage leveren, op onze eigen manier, binnen de tradities. Ik keek om me heen. De Vastelaovesvriend naast me had tranen in zijn ogen, de Vastelaovesvriend aan mijn andere zij kon net een traan weg wrijven, en ik voelde het zelf ook. Ik begreep dat dit een heel belangrijk punt in de roman zou moeten worden.

Ik was blij, maar ook onrustig, want dit aspect van het feest was nog niet in de roman verwerkt. Ik had nog veel te doen. Tegelijkertijd besefte ik dat een roman ook een bijdrage aan het feest kan zijn, en ik nam me voor mijn roman dat ook te laten zijn.

Geen reacties

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.